Przypadek. Głupi przypadek. Wiesz, że lubię sport. No, nie czynny ale… Lubię sobie popatrzeć w telewizor. Wczoraj wieczorem chciałem obejrzeć ligę światową siatkarzy. Graliśmy z Brazylią w Rio. Mecz zaczął się o północy. Ale u nich dopiero była dwudziesta.
- Nie bardzo rozumiem związek. Co to ma do daty mordu?
- Właśnie! Człowiek czasem ma dziwaczne skojarzenia.
- Jak rozumiem stryj miał takie skojarzenie.
Stary Werens uśmiechnął się szeroko ukazując pożółkłe zęby.
- Dwudziesty drugi lutego z kalendarza prawosławnego to dokładnie…
- Dwudziesty szósty stycznia?
- Tak, mój drogi! To dwudziesty szósty stycznia w naszym kalendarzu!

Młody poderwał się od stołu. Ruszył w kierunku gospodarza.
- Stryju! Jesteś wielki!
- To nie ja. To siatkówka. Szkoda tylko, że przegraliśmy.
- Innym razem się odegramy. Teraz co innego jest ważne. Nie wierzyłem w te opowieści o aktach. Teraz odszczekuję wszystko. Stryju, ja odnalazłem tych dwunastu zabitych. To są tarcze imitujące ludzi. Teraz cała ta historia nabiera sensu. Układa się w jakąś mroczną opowieść. Ktoś zabił tego starego człowieka w taki sposób, że odtworzył historię sprzed wieków. Tylko w jakim celu to zrobił? I dlaczego wsadził mu w usta motyla? Już wiem, co to za motyl. Nie wiem tylko nic o tych tajemniczych znakach.
- O znakach gnostyckich?
- Właśnie. O tych znakach. O ich twórcach, o gnostykach. Proszę cię stryju o pomoc. Opowiedz mi o tych ludziach. Co to za jedni? Czuję, że to może być mój życiowy materiał.

Czy wiesz, że Agata Christie po raz pierwszy wprowadziła na karty swojej powieści Herculesa Poirot w 1920 roku? Wówczas autorka przedstawiła go jako emerytowanego pracownika belgijskiej policji. Gdy w 1975 roku ukazała się powieść "Kurtyna" słynny detektyw z eleganckmi wąsami miał już zatem około 120 lat. 

Tę i inne ciekawe historie o Agacie Christie znajdziecie w Autobiografii i w Sekretnych Zapiskach Agaty Christie, wydanych przez Wydawnictwo Dolnośląskie.

Serdecznie polecamy najnowszą powieść Magdaleny Zimniak "Pokój Marty". Zbrodnicze Siostrzyczki patronują powieści! Do kupienia już 21 maja. 

"Pokój Marty" to intrygująca powieść o zakazanej miłości, podszyta dreszczykiem i trzymająca w napięciu do samego końca, zmuszająca do wiary w podszepty, przeczucia i znaki. W niej nic nie jest takie, jakim się wydaje… 

Marta i jej ojciec, Karol, po śmierci matki i żony postanawiają rozpocząć wszystko od nowa. Życie młodej kobiety diametralnie zmienia się w momencie przeprowadzki. Nowy dom, nowi znajomi i… miłość, która szokuje. 

„Zwidy, ułudy, fantazje nocne. Duchy przeszłości, ścigające każdego z bohaterów. Dziś – wczoraj – jutro. Książka o poszukiwaniu, o pragnieniach, o braku spełnienia, o tęsknocie, bólu i żalu. Ale także o przyszłości. Czy szczęśliwej? Każdy musi sam sobie odpowiedzieć na to pytanie”.

Maria Ulatowska

 „Kibicowałam tej książce i czekałam na nią. I oto jest: kolejna piękna przygoda na pograniczu snu i jawy. Kto zna poprzednie powieści Autorki, ten wie, jak kusi i uwodzi ona czytelnika”.

Anna Klejzerowicz

"Panna Zuzanna", czyli Edyta recenzja "Ofiary Polikseny"

Jeśli debiutować, to od razu z mocnym akcentem, tak by zrobić piorunujące wrażenie. Ten cel najwidoczniej przyświecał Marcie Guzowskiej, autorce kryminału „Ofiara Polikseny”. Autorka, jednocześnie doktor archeologii, osadziła swoją debiutancką powieść w środowisku dobrze sobie znanym, bo pośród archeologów pracujących w Troi. Dodatkowym smaczkiem jest fakt, że Guzowska jest współzałożycielką grupy pisarskiej „Zbrodnicze siostrzyczki”, skupiającej kobiety piszące kryminały. Dodam, że kobiety doskonale radzące sobie z tym gatunkiem.

„Ofiara Polikseny” jest pierwszą częścią cyklu kryminalnego, którego bohaterem jest antropolog Mario Ybl. Typ mocno irytujący, a jednak jest w nim coś, co sprawia że równocześnie drażni czytelnika, ale i pociąga. Tkwi on w jego poczuciu humoru, mocno sarkastycznym i złośliwym.